ايرج قادري

Wed, 09 May 2012 10:00:00 GMT

بازيگر نقش بي بي قصه هاي مجيد درگذشت

Sun, 25 Mar 2012 19:21:00 GMT

مادر بزرگ قصه هاي مجيد در 89 سالگي بر اثر بيماري و کهولت سن امروز در نجف آباد اصفهان درگذشت.

به گزارش واحد مرکزي خبر ،‌ پروين دخت يزدانيان، در نجف آباد به دنيا آمد و داراي مدرک تحصيلي ششم ابتدايي بود.

وي داراي 12 فرزند ، 25 نوه و 5 نتيجه است که از ميان اين تعداد فرزند کيومرث و منوچهر پوراحمد کارگردان و نويسنده سينما و تلويزيون شناخته شده هستند.

حضور يزدانيان مقابل دوربين از سال 1370 با مجموعه «قصه هاي مجيد» آغاز شد و ايفاي نقشش در سينما از سال 1371 با «صبح روز بعد» و «شرم» که هر سه به کارگرداني پسرش بود ادامه يافت.
وي در فعاليت کوتاه مدت خود در سينما ، حضور در فيلمهاي «نان و شعر» (1372)، «خواهران غريب»(1374) و «شب يلدا»(1379) را به کارگرداني فرزندش کيومرث پوراحمد و ايفاي نقش در فيلم مهريه بي بي(1373) ساخته اصغر هاشمي تجربه کرد.

سال نو مبارک

Sun, 25 Mar 2012 01:32:00 GMT

يا مقلب القلوب و الابصار
يا مدبر الليل و النهار
يا محول الحول و الاحوال
حول حالنا الاحسن الحال

رسيد مژده كه آمد بهار و سبزه دميد

پيکر سيمين دانشور در قطعه هنرمندان آرام ميگيرد

Sun, 11 Mar 2012 01:53:00 GMT

سيمين دانشور نويسنده و مترجم شهير ايراني و همسر جلال آل احمد در سن 90 سالگي در تهران درگذشت.

سيمين دانشور عصر روز پنجشنبه در تهران از دنيا رفت. بنا بر اين گزارش وي در چند سال گذشته با مريضي دست به گريبان بود به نحوي که حال وي در هفته هاي جاري رو به وخامت رفته بود.

سيمين دانشور در 8 ارديبهشت سال 1300 در شيراز متولد شد. نويسنده و مترجم ايراني است. وي نخستين زن ايراني است که به صورتي حرفه‌اي در زبان فارسي داستان نوشت. مهم‌ترين اثر او رمان سووشون است که نثري ساده دارد و به 17 زبان ترجمه شده است و از جمله پرفروش‌ترين آثار ادبيات داستاني در ايران محسوب مي‌شود. دانشور همچنين عضو و نخستين رئيس کانون نويسندگان ايران بود.

او فرزند محمدعلي دانشور (پزشک) و قمرالسلطنه حکمت (مدير هنرستان دخترانه و نقاش) بود. تحصيلات ابتدايي و دبيرستان را مدرسه? انگليسي مهرآيين انجام داد و در امتحان نهايي ديپلم شاگرد اول کل کشور شد. سپس براي ادامه? تحصيل در رشته? ادبيات فارسي به دانشکده? ادبيات دانشگاه تهران رفت.

دانشور، پس از مرگ پدرش در 1320 شمسي، شروع به مقاله‌نويسي براي راديو تهران و روزنامه? ايران کرد.

در 1327 مجموعه? داستان کوتاه آتش خاموش را منتشر کرد که اولين مجموعه? داستاني است که به قلم زني ايراني چاپ شده‌است. مشوق دانشور در داستان‌نويسي فاطمه سياح، استاد راهنماي وي، و صادق هدايت بودند. در همين سال با جلال آل‌احمد، که بعداً همسر وي شد، آشنا شد.

در 1328 با مدرک دکتري ادبيات فارسي از دانشگاه تهران فارغ‌التحصيل شد. عنوان رساله? وي «علم‌الجمال و جمال در ادبيات فارسي تا قرن هفتم» بود (با راهنمايي سياح و بديع‌الزمان فروزانفر).

دکتر سيمين دانشور به سال 1327 زماني که در اتوبوس نشسته بود تا راهي شيراز شود با جلال آل‌احمد نويسنده و روشنفکر ايراني آشنا شد و در سال 1329 با آل‌احمد ازدواج کرد. دانشور در 1331 با دريافت بورس تحصيلي به دانشگاه استنفورد رفت و در آنجا دو سال در رشته? زيبايي‌شناسي تحصيل کرد. وي در اين دانشگاه نزد والاس استنگر داستان‌نويسي و نزد فيل پريک نمايش‌نامه‌نويسي آموخت. در اين مدت دو داستان کوتاه که دانشور که به زبان انگليسي نوشته بود در ايالات متحده چاپ شد.

پس از برگشتن به ايران، دکتر دانشور در هنرستان هنرهاي زيبا به تدريس پرداخت تا اين که در سال 1338 استاد دانشگاه تهران در رشته? باستان‌شناسي و تاريخ هنر شد. اندکي پيش از مرگ آل‌احمد در 1348، رمان سَووشون را منتشر کرد، که از جمله? پرفروش‌ترين رمان‌هاي معاصر است. در 1358 از دانشگاه تهران بازنشسته شد. از سيمين دانشور همواره بعنوان يک جريان پيشرو و خالق آثار کم نظير در ادبيات داستاني ايران نامبرده مي‌شود.

پيکر سيمين دانشور بانوي داستان‌نويسي ايران فردا يکشنبه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) آرام مي‌گيرد.

سعيد خال مدير روابط عمومي و امور فرهنگي سازمان بهشت زهرا (س) در گفتگو با خبرنگار مهر، از هماهنگي خانواده زنده‌ياد سيمين دانشور براي خاکسپاري وي خبر داد و گفت: پيکر خانم سيمين دانشور فردا يکشنبه 21 اسفند در قطعه 88 (هنرمندان) به خاک سپرده مي‌شود.

مشاور مديرعامل سازمان بهشت زهرا (س) همچنين با اشاره به احتمال ازدحام جمعيت تشييع کننده پيکر دانشور تاکيد کرد که تمهيدات لازم براي تدفين در خور شان بانوي داستان‌نويسي ايران انديشيده شده است.

اصغر فرهادي اسكار را ربود

Tue, 28 Feb 2012 23:38:00 GMT

فيلم خوب جدايي نادر از سيمين ساخته اصغر فرهادي، فيلمي بود که از شروع اکرانش در سينما هاي کشور حرف و حديث ها فراوان داشت .از جايزه گلدن کلوب ،فيلم فجر و اين که سياسي هست يا نيست و اين آخري که افتخاري بي نظير در سينماي ايران محسوب مي شود، کسب جايزه اسکار به عنوان بهترين فيلم غير انگليسي زبان .

در اين ميان به مطلب جالبي برخوردم در سايت عصر ايران با عنوان" لباس ليلا حاتمي در مراسم اسکار" به خاطر همين بخشي از اون مطلب در اين پست گذاشتم

... مراسم اهداي جايزه اسکار به "اصغر فرهادي" ، سه مهمان ويژه داشت. نادر، سيمين و ترمه (خانواده فيلم جدايي...)در کنار يکديگر نشسته بودند تا تداعي کننده پايان جدايي نادر از سيمين باشند.

ديشب ليلا حاتمي، پيمان معادي و سارينا فرهادي نبودند که در "کداک تياتر" به افتخار فرهادي کف مي زدند و اشک مي ريختند. بلکه اين قهرمانان فيلم دوست داشتني سينماي ايران بودند ، که اگر شاهکار هنري شان تداعي گر جدايي دو نگاه و انديشه متفاوت از يکديگر بود ، اين بار ضيافت بزرگ عرصه هنر را عرصه اي براي آشتي و "وصل" جدا ماندگان معرفي مي کردند.

ديشب سه چهره اصلي شاهکار اصغر فرهادي که در آخرين نماي فيلم با رخت عزا از يکديگر جدا شدند، در هيبتي جديد کنار يکديگر نشسته بودند و اينگونه بود که در کنار پيمان معادي، ليلا حاتمي در لباسي نظير لباس نوعروسان نشسته بود و سارينا فرهادي باز هم حلقه اتصال اين دو بود.
در واقع ، انتخاب لباس عروس گونه ليلا حاتمي (بازيگر نقش سيمين) داراي پيامي تفکر شده بود و نشان دهنده وصال و پايان جدايي بود.

ديشب درست در همان لحظاتي که اصغر فرهادي پشت تريبون از فرهنگ و صلح به جاي جنگ سخن مي گفت ، نقش آفرينان جدايي نادر از سيمين در سالن "کداک تياتر" ، جملات فرهادي را به زبان هنر ترجمه مي کردند و پايان جدايي ها را با اشک هاي شوق ترمه، به تصوير مي کشيدند.

و اما سخنان زيباي فرهادي در اسکار

"سلام به مردم خوب سرزمينم. در اين لحظه ايراني‌هاي بسياري در سراسر جهان در حال نظاره ما هستند و تصور مي‌کنم که خيلي خوشحال هستند. خوشحالند نه تنها به خاطر يک جايزه مهم، يک فيلم يا يک فيلمساز، بلکه به خاطر اينکه در زماني که سخن از جنگ، تهديد، و خشونت بين سياستمداران مبادله مي‌شود، نام کشورشان ايران در اينجا از دريچه فرهنگ با افتخارش به زبان مى‌آيد، فرهنگ غنى و کهني که زير غبار سنگين سياست پنهان شده است. من با افتخار اين جايزه را به مردم کشورم تقديم مى‌کنم، مردمى که به تمام فرهنگ‌ها و تمدن‌ها احترام مى‌گذارند و از خصومت و خشونت بيزارند."

ماني حقيقي و ترانه عليدوستي پس از اختتاميه جشنواره فجر راهي برلي

Sun, 22 Jan 2012 00:26:00 GMT

«پذيرايي ساده» تنها نماينده سينماي ايران در فستيوال برلين است

فيلم «پذيرايي ساده» ساخته ماني حقيقي تنها فيلم بلند نماينده سينماي ايران در جشنوا ره قديمي و معتبر برلين خواهد بود. «پذيرايي ساده» در بخش فروم شصت و دومين دوره جشنواره پذيرفته شده است. در اين بخش فيلم هايي حضور دارند که نگاه تجربي و متفاوتي به سينما دارند. در کنار فيلم «پذيرايي ساده»، سينماي ايران يک نماينده هم در هيات داوران دارد؛ اصغر فرهادي که سال گذشته خرس طلايي جشنواره را همراه با خرس نقره اي گروه بازيگران دريافت کرد، امسال در ترکيب داوران است.

به گزارش سايت "سينماي ما" ماني حقيقي به عنوان يکي از نويسندگان فيلمنامه، کارگردان و بازيگر اول مرد «پذيرايي ساده» همراه با ترانه عليدوستي بازيگر زن نقش اول فيلم، ميهمان جشنواره برلين خوهند بود. به دليل همزماني فستيوال برلين با جشنواره فيلم فجر، حقيقي و بازيگرش پس از پايان اختتاميه جشنواره فجر راهي برلين خواهند شد تا در روزهاي پاياني و اختتاميه اين فستيوال حضور داشته باشند.

«پذيرايي ساده» در جشنواره فجر امسال جزو 32 فيلم بخش مسابقه است و از اميدهاي جشنواره در چند بخش اصلي است.

سينماي ايران در چند سال اخير با خرس نقره اي رضا ناجي براي «آواز گنجشکها» و خرس نقره اي کارگرداني و خرس طلايي اصغر فرهادي براي «درباره الي ...» و «جدايي نادر از سيمين» هميشه خبرساز و مطرح بوده است.

منبع: سينماي ما

«جدايي نادر از سيمين» برنده جايزه گلدن گلوب شد

Fri, 20 Jan 2012 00:42:00 GMT

فيلم سينمايي «جدايي نادر از سيمين» به کارگرداني اصغر فرهادي در شصت و نهمين دوره جوايز سالانه گلدن گلوب جايزه بهترين فيلم خارجي‌زبان را دريافت کرد.

مراسم اين دوره جوايز گلدن گلوب يکشنبه شب (دوشنبه صبح به وقت ايران) در هتل بورلي هيلز برگزار شد.

«جدايي نادر از سيمين» که به نمايندگي از ايران در اسکار 84 حضور دارد در بخش گلدن گلوب فيلم خارجي‌زبان پيروز شد. براي اولين بار است فيلمي از سينماي ايران اين جايزه را دريافت مي‌کند.

اصغر فرهادي به همراه پيمان معادي روي سن حاضر شد و پس از دريافت جايزه گفت: «وقتي به اينجا مي‌آمدم داشتم فکر مي‌کردم چه بايد بگويم. از پدر و مادرم تشکر کنم، از همسر مهربانم، از فرزندانم، از گروهم، اما اينجا مي‌خواهم از مردمم حرف بزنم. آن‌ها واقعا مردمي صلح‌دوست هستند.»

فيلم آمريکايي و بوسنيايي‌زبان «در سرزمين خون و عسل» به کارگرداني آنجلينا جولي، «گل‌هاي جنگ» ژانگ ييمو از چين، «پسري با دوچرخه» ساخته ژان پي‌ير و لوک داردن از بلژيک و فيلم اسپانيايي «پوستي که در آن زندگي مي‌کنم» به کارگرداني پدرو آلمودوار رقباي «جدايي نادر از سيمين» در بخش بهترين فيلم خارجي‌زبان بودند.

جوايز گلدن گلوب را انجمن مطبوعات خارجي هاليوود اعطاء مي‌کند. گلدن گلوب پس از اسکار مهمترين جايزه سينمايي در آمريکاست.

ابراهيم حاتمي کيا و تمجيد از يه حبه قند

Sun, 11 Dec 2011 00:22:00 GMT

متن ابراهيم حاتمي‌کيا در تمجيد از «يه حبه قند» و توهين به اصغر فرهادي حاشيه‌ساز شد
تأسف‌‌بار و حزن‌انگيز است که کسي را توبيخ کنيم که چرا نشان مي‌دهي مردم دروغ مي‌گويند و در همان لحظه خودمان دروغ بگوييم

سينماي ما- متن کوتاهي که ابراهيم حاتمي‌کيا در تمجيد از «يه حبه قند»، جديدترين ساخته رضا ميرکريمي نوشت، با نيش و کنايه‌هاي توهين‌آميز اين فيلمساز به همکار موفق ديگرشان اصغر فرهادي و تلويحاً با انتقاد از مضمون فيلم «جدايي نادر از سيمين» همراه بود. اين حرف‌هاي تند و مغرضانه واکنش‌هاي متفاوتي را در فضاي رسانه‌اي ايجاد کرد. اين کارگردان سينما در اين يادداشت نوشته است:
«يا لطيف
خير ببيني آقا سيدرضاي ميرکريمي. کام‌ات شيرين. اگر اين حَبّه قندت نبود، يادمان مي‌رفت کجايي هستيم و با کامِ تلخ در صفِ سفارتِ خرس‌نشان ايستاده بوديم تا از سرزمين هميشه آفتاب‌مان به جبرِ همکار تلخ‌مزاج، همه مهر دروغ بر پيشاني، متقاضي پناه به سرزمين هميشه ابري بگيريم.
خير ببيني برادر. تو با حَبّه قندي کام دودگرفته‌مان را شستي و به يادمان آوردي که ايراني هستيم. نامي داريم و نشاني. ادبي داريم و آدابي، که به وقت شادماني بدانيم چه بايد کنيم و به وقت عزا چه بايد باشيم.
سيّد عزيز، متوقع نباش که با اين حَبّه قندت قادر به شيرين کردن کامِ جفامسلکان باشي. اين تلخي به بلنداي نسلِ اين نهضت همچنان ادامه‌دار است، ولي بدان، اين بارانِ سياهِ جفايِ غريبه‌هايِ دوست‌نما، پاياني دارد. تو حوصله کن و مباد که شکايت به غريبه بري. تو شاگردِ مکتبِ فردوسي و حافظي که نه کوچيدند و نه شوقِ ترکِ سرزمين به فرزندانشان دادند. اين عصر وارونگي پاياني دارد برادر!
برادرت ابراهيم حاتمي‌کيا، برگ‌ريزان يکهزار و سيصد و نود.»

حسين معززي‌نيا در يادداشتي که در واکنش به اين متن منتشر کرد، در انتقاد به حرف‌هاي حاتمي‌کيا نوشت:
«امروز متني به قلم ابراهيم حاتمي?کيا منتشر شده در ستايش فيلم «يه حبه قند» و نکوهش اصغر فرهادي. يا تعبير درست‌ترش اين است که بگويم متني منتشر شده به‌منظور سرزنش اصغر فرهادي که تحسين «يه حبه قند» و رضا ميرکريمي را هم در خود دارد.
اين يکي از تأسف‌آورترين متن‌هايي است که در زندگي‌ام خوانده‌ام. بعد از خواندنش حالم بد شد. دلم گرفت. غمگين شدم. چون ديدم کسي که روزگاري از خالص‌ترين و صادق‌ترين آدم‌هاي اين مملکت بوده، چنان دچار بغض و کينه نسبت به همکار فيلمسازش شده که از اولين روزهاي امسال که در برنامه‌‌اي تلويزيوني حاضر شد و به اصغر فرهادي تاخت تا الان که به قول خودش فصل «برگ‌ريزان» فرا رسيده، هنوز نتوانسته بر احوالش فائق آيد و کار را به جايي رسانده که پاک فراموش کرده در حالي دارد اصغر فرهادي را بابت نمايش شيوع دروغ‌گويي در جامعه‌ي ايراني شماتت مي‌کند که خودش دقيقاً و مشخصاً دارد دروغ مي‌نويسد و اصغر فرهادي را متهم مي‌کند به اين که «در صف سفارت خرس‌نشان ايستاده تا از سرزمين هميشه آفتاب‌مان... متقاضي پناه به سرزمين هميشه ابري» شود! و او را متهم کرده که فيلم مي‌سازد تا شکايت به غريبه برد و شوق ترک سرزمين به فرزندانش بدهد!

مي‌شود «جدايي نادر از سيمين» را دوست نداشت، مي‌شود اصغر فرهادي را دوست نداشت و مي‌شود «يه حبه قند» را دوست داشت. هيچ‌کدام از اينها ايرادي ندارد. اما تأسف‌‌بار و حزن‌انگيز است که کسي را توبيخ کنيم که چرا نشان مي‌دهي مردم دروغ مي‌گويند و در همان لحظه خودمان دروغ بگوييم. تأسف‌بار است که وقتي فيلم‌مان مجوز نمايش نمي‌گيرد چند هفته پياپي از وضعيت «سرزمين‌ هميشه آفتاب‌مان» شکايت کنيم و بگوييم آسمان ابري است، اما موقع حمله به اصغر فرهادي که مي‌شود، ناگهان ابرها را بزنيم کنار و آفتاب را ببينيم.
تأسف‌بار است که خودمان برويم در آلمان فيلم بسازيم و نشان بدهيم که در کنار راين هم مي‌شود خدا را جست و به وقتش به کساني که اعتراض مي‌کنند اين بسيجي را برده‌اي در آلمان که چه بشود حمله کنيم و بگوييم شما تنگ‌نظريد، اما حالا بعد از بيست سال همکارمان را آدم خودباخته‌اي تصوير کنيم که چون يک جايزه از جشنواره همان کشور گرفته پس حتماً رفته پشت در سفارت صف ايستاده تا به آن «سرزمين ابري» پناهنده شود! و تأسف‌آور است که از خواننده يادداشت‌مان پنهان کنيم که همکارمان قبل از ساختن فيلمش چند ماه در آن «سرزمين ابري» سکونت داشت و مي‌توانست با تهيه‌کننده‌اي آلماني کار کند، اما پروژه‌اش را نيمه‌کاره رها کرد و آمد در سرزمين خودش فيلمش را ساخت. بنابراين اساساً نيازي به صف ايستادن پشت در جايي و تقاضاي پناهندگي و گدايي جايزه از کسي نداشته است.
موضوع بحثم اصغر فرهادي نيست؛ اينها را نوشتم چون دلم گرفته از اين منش که ابراهيم حاتمي‌کيا در پيش گرفته. نوشتم چون دوستش دارم و دلم نمي‌خواهد بيش از اين ذهنش را صرف کينه‌جويي کند و حتي ستايش از فيلم شيريني چون «يه حبه قند» را با اين جور طعنه‌ و کنايه‌ها آميخته کند. مي‌توانستم عافيت‌انديشي کنم و اينها را ننويسم. مي‌توانستم سکوت کنم تا سلام و عليک‌مان برقرار بماند. مي‌دانم که حالا دل‌خور مي‌شود، اما ترجيح مي‌دهم مثل خودش صريح حرف بزنم، هرچند که برنجانمش. ترجيح مي‌دهم که بداند ما از او چنين انتظاري نداريم. ترجيح مي?دهم بگويم که حواسش باشد روزگاري صراحتش با صداقت همراه بود.»

در متن ديگري که در واکنش به اين نوشته حاتمي‌کيا منتشر شد، زهرا مشتاق عنوان "آقاي حاتمي‌کيا؛ چرا نيش و کنايه؟"را انتخاب کرد و نوشت:

«سلام بر مردي که پايان عصر وارونگي را انتظار مي?کشد . مردي که در اين برگ ريزان و کام دود گرفته ، حبه?اي قند ، به يادش مي?آورد اهل کجاست و کامش به خاطر اهل سرزمين آفتاب بودن شيرين مي?شود !
من هم از شادماني شما خوشحال شدم . از اين که چيزي حالتان را خوب کرده. اما اين نيش و کنايه?ها را و اين اندازه سرريز بودن را فهم نمي?کنم .
من درباره هيچ فردي سخني ندارم. بناي من رود کوچکي است که نرم نرم پيش آمده و اکنون به وسعت درياست.
جرياني که زماني با «داستان هاي يک شهر» پيش آمد . به «شهر زيبا» رسيد . از«رقص در غبار» پرده برداشت. به «چهارشنبه سوري» رسيد و ناگهان به اتفاق درخشاني چون «جدايي نادر از سيمين» رسيد.
حتا دو لغت «ناگهان» و «اتفاق» هم غلط است . چون تمام اين چند اثري که مي?شود گفت تمام اهالي سينما آن?ها را ديده?اند ، خبر از تاليفي تصويري و اجتماعي است . آثاري که بيش از هر چيز نشانه?اي است از تولد انديشمندي اجتماعي که پيرامونش را به طرز تکان دهنده?اي مورد واکاوي و جست و جو قرار داده و از صافي نگاهش ، اصل و قايع ، بي پرده و برهنه قابل مشاهده است .
پيچيدگي دشواري که تنها روايت و قصه است که تلخي بي نهايتش را اندکي قابل تحمل مي?سازد.
و قرار گرفتن در برابر همين آينه تمام قد است که هيکل فربه و پرچربي و از ريخت افتاده اين اجتماع تمام خشمگين را چنين نافرم و غيرقابل تحمل مي?سازد.
فيلمساز محبوب ديار ما ، موافق شويد که ديگران هم گاه ، به انديشه?اي ديگر ، دريافت?هاي خويش را تبديل به فيلم سازند. و موافق باشيد جهاني شدن نه تنها به مفهوم فروريختن مرزهاست ، بلکه جهاني شدن انديشه نيز هست.
انتقال هر هشدار از اجتماعي به اجتماع ديگر نشانه?اي از بيداري است، و البته شباهت فاجعه بار اجتماع صرفا عقيدتي و ايدئولوژيک انسان?ها.
چيزهايي هست که خوشحالمان نمي?کند. رويمان را برمي?گردانيم که اين همه بدقوارگي را نبينيم. اما انکار ما چيزي را تغيير نمي?دهد . ما زنجيروار به سلسله دلهره?آوري که ما را احاطه و مغروق ساخته متصل شده?ايم.
حالا هر اسمي روي آن گذاشته شود ، ديگر اهميتي ندارد. از صف سفارت خرس نشان تا يک پيشاني انباشته از مهر دروغ و حتا متقاضي پناه به سرزمين هميشه ابري .
چه تلخ باشد ، چه شيرين و چه خوشمان بيايد يا نه ؛ ساختار تفکر در ميان آدم هاي دنيا تغييراتي اساسي يافته است . وقتي نظريه انيشتين با آن اندازه از استواري ، دچار خلل ، ترديد و در آستانه دگرگوني قرار مي گيرد ؛ چگونه مي توان حافظ و فردوسي را تنها به دليل ماندن و کوچ نکردن ستود و ستايش کرد؟!
به دور از هر خشم و کينه سرريز شده?اي ، آيا راستين?تر و صادق?تر از «جدايي نادر از سيمين» مثالي براي تصوير اجتماعي چنين در آستانه هشدار مي?توان يافت ؟
اين فيلم براي من نما به نما ، نمايشي از اهميت اخلاق در اجتماع انساني است . اجتماعي که بندهايش ، دسته دسته از هم گسيخته مي?شود . اجتماعي که داستانش از آمارهايش پيداست . آن جا که آمار سخن مي گويد...

به دور از هر خشم و کينه سرريز شده اي که براي مردي چون شما و در دهه پنجاه زندگي که انتظار خويشتن داري بيشتري از او مي رود، آيا...»

منبع: http://silverscreen.parsiblog.com